از پرهاى سوخته و خیمه هاى خاکستر، چهل روز مى گذرد؛ از شانه هاى بى تکیه گاه و چشم هاى به خون نشسته، از لحظاتى که سیلى مى وزید و صحرا در عطشى طولانى، ثانیه هایش را به مرگ مى بخشید.

 حالا چهل روز است که مرثیه هامان را در کوچه هاى داغ، مکرر مى کنیم.
چهل شب است که بر نیزه شدن آفتاب را سر بر شانه هاى آسمان مى گرییم. «اى چرخ! غافلى که چه بیداد کرده اى».

برای ما اربعین حسینیست                                                                                                                                                          

                                  برای خواهرش اما

                                                                      اربعین بی حسینی..        
        

اربعین که می‏آید، باید از زینب گفت؛ از حاصل زخم‏ها و نمازهای نشسته‏ای که هنوز او را به یاد دارند.
اربعین می‏آید؛ اما تلاوت زیبایی را تنها در چشمان زینب علیهاالسلام باید جست. اربعین می‏شکفد و نام زینب گل می‏کند. زینب از آن چه یزیدیان شرم‏زده هراس داشتند هم بالاتر بود. زینب علیهاالسلام ، با خطبه‏ای از غربت در میان هلهله زنان شام، گل گریه کاشت.
اربعین است و کاروان تأثیرگذار عشق آمده است. فرزند مکه و منا ـ زین‏العباد ـ آمده است؛ پیک انقلاب‏گر، برای شامیانی آمده است که دل‏هاشان از بنای مسجد دمشق هم سخت‏تر بود.
اربعین آمده است؛ همراه سپاه پیروز افتخار و وارثان خون و روشنی.
چهل روز پیش …
چهل روز از اشک‏های کربلا می‏گذرد؛ قطراتی که حاوی پیام فتح‏اند و دلاورمردی. امروز «جابر» و «عطیه» خود را به مدفن حنجره آزادگی رسانده‏اند.
در چهلمین روز، تنها چیزی که برای همه تداعی می‏شود، حدیث خون و پیروزی است.

به امید ظهور مهدی زهرا(عج الله تعالی فرجه الشریف) 

                           به امید روزی که تیتر تمام خبرها این باشد: مهدی فاطمه آمد . 

سالهاست صبح هاي جمعه ندبه گويان ، با اشک و مژه ،چشم هايم را آب و جارو مي کنم تامگرقدمگاه توشود.

ودرغروب غم انگيز چشما نم سمات رازمزمه می كنم…

اقایم وفردا اربعین حسینی است ومن سرباز حقیرت به نوبه ی خودم این روز را به پیشگاه مقدست تسلیت عرض میکنم .

درد دل زينب با برادرش

حسينم! تو آرام دل بى قرار خواهر بودى، پس چه شد دل آرام من كه از نظرم پنهان شدى و تا ابد بي قرارم كردى؟

ماه من! تو كه پيوسته در كلبه احزانم طلوع مى كردى و خانه ی دل افسرده ام را روشن، چگونه روح ناتوان و قلب مجروحم را از آن همه صفا و سرور و نور و فروغ محروم كردی؟

عزيزم، برادرم! حتماً از دل غم زده و قلب شكسته ی من خبر دارى، حتماً مى دانى كه دور از تو آفاق عالم در نظرم تيره و تار گشته و قيافه ی زندگى در چشم من چون قيافه ی غولی سياه و مهيب نمایان است..

عزيزتر از جانم! مى دانم آگاهى که خواهر بلاكش تو در فراق تو چه تلخى كشنده و تحمل ناپذيرى را در كام خود احساس مى كند..

نور ديده ام! فرزندان تو، مثل خواهر دل خسته ات پس از شهادتت مى سوزند و اشك مى ريزند..

حسين عزيزم! در خرابه ی شام، شب كه مى شد دلبندان و خواهران تو غريبانه سر به بالش خاك مى نهادند و آن را با اشک چشمانشان گل مى كردند.. 

اى مهر درخشانم! غصه ی غربت و بى كسى و فراق، گلوى آنان را مى فشرد و چشمان معصومانه شان رامى آزرد..

     اما! من؛ همچنان صبر پیشه کردم و رسالتت را بر دوش کشیدم تا راه تو را به پایان برسانم.   

اري محرم وصفر بهانه اي بود براي به ياد تو بودن

اي آن كس كه نامت مونس تمام لحظه هاي زندگي  من است از تو مي خواهم  كه از خدا بخواهي  اين بهانه بودن برايم ملكه شود.

  به جهان خرم از آنم که جهان خرم از اوست

         عاشقم بر همه عالم که همه عالم از اوست          

چه ساختن هایی که مرا سوخت وچه سوختن هایی که مرا ساخت خدایا مرا فهمی عطا کن که زمقصد سوختنم ساختنی اباد از من به جا ماند.

 حسین یعنی زیبایی مگر می شود با زیبایی همراه وهمسایه بود و زیبا نشد

صاحبان بصیرت، همیشه به خواندن زیارت عاشورا توجه داشتند و آن را به دیگران نیز سفارش می‏کردند. مرحوم شیخ رجبعلی خیاط که حالات معنوی او مشهور خاص و عام است، در توسل به اهل بیت علیه‏السلام به زیارت عاشورا تأکید فراوانی داشت و می‏فرمود: «در عالم معنا به من توصیه کرده‏اند که زیارت عاشورابخوان». وی به دیگران نیز سفارش می‏کرد: «تا زنده‏اید زیارت عاشورا را از دست ندهید».

تنها زیارت عاشورا

یکی از بزرگان حوزه می‏فرماید: امام جماعت مسجد محمدیّه قم، جناب حجة‏الاسلام والمسلمین سیدحسین برقعی به من گفتند: «پس از سانحه‏ای که برای من روی داد، به فراموشی شگفت‏آوری دچار شدم؛ به گونه‏ای که تمامی اعضای خانواده و فرزندان خویش را می‏دیدم، ولی هیچ کدام از آنها رانمی‏شناختم. تنها چیزی را که فراموش نکرده بودم، زیارت عاشورا بود که آن را  از حفظ میخواندم.

الهی  حکمت قدم هایی که برایم بر  می داری بر من اشکار کن تادرهایی که به سویم  می گشایی راندانسته  نبندم  ودرهایی که به  رویم می بندی به اصرار نگشایم .

خدایا از تو می خواهم کمکم کنی  شکسته های دلم را  فقط به بازار خودت بیاورم زیرا می دانم که بهای شکسته دلانی.

کاش  از دلبر نشانی  داشتیم بر سر کویش مکانی داشتیم از برای این حسین تشنه لب کاش در دل کربلایی داشتیم.

حسین جان برایم دعا کن چشمان تو  گل افتاب گر دانند به هر جا بنگری خدا انجاست. 

خدایا از تو می خواهم مرا حسینی بگردانی وحسینی بمیرانی.